Varošica Ljubovija je sedište istoimene opštine u zapadnoj Srbiji. To je administrativni, privredni i kulturni centar opštine Ljubovija. Varošica Ljubovija ima oko 5.000 stanovnika i nalazi se na ušću reke Ljuboviđe u Drinu. U blizini varošice nalazi se više izletišta: drevni Soko grad sa manastirom Svetog Nikolaja, Mačkov kamen, etno selo Vrhpolje, planina Bobija, kanjon reke Trešnjice sa beloglavim supom i zelena lepotica reka Drina.

Jedna lepa i korisna manifestacija koja se održava svake godine u Ljuboviji. Manifestacija osmišljena od strane Milorada Aćimovića,  bivšeg učenika srednje škole ugostiteljskog smera iz Ljubovije i studenta VHŠ uz podršku svojih prijatelja i Turističke organizacije Ljubovije ima za cilj da se afirmišu turistički potencijali varošice Ljubovija. Prvi Gastro festival održan je jula meseca 2008. godine kod motela "Letnjikovac" na kome je uzelo učešće oko trideset ekipa i veliki broj pojedinaca iz Srbije i Bosne i Hercegovine. Ekipe i pojedinci takmiče se u pripremanju riblje čorbe, pekarstvu, poslastičarstvu, etno-trpezi i modernom kuvarstvu. Takmičare ocenjuju sudije koje imaju licencu za međunarodna takmičenja. Organizator je Turistička organizacija Ljubovije  i GETEKS (gastronomski tim etnokuhinje Srbije).

Manifestacija "Drinska regata" održava se druge subote meseca jula svake godine. Ova manifestacija prvi put je zvanično počela  2002. godine. Više ljubovijskih zaljubljenika u reku Drinu na čelu sa pomorskim kapetanom Zoranom Vojinovićem okupljeni u udruženju "Drinska regata" došlo je na ideju da pokrenu regatu na reci Drini od Rogačice do Ljubovije. Od 2002. godine do danas manifestacija "Drinska regata" premašila je sva očekivanja i najvećih optimista. Svojom masovnošću, afirmisala je turističke potencijale varošice Ljubovije i reke Drine.

U svesti Srba reka Drina je uvek za nešto bila kriva, tako je i nastala krilatica da se: "Kriva Drina nikada ne može ispraviti".

Crkve su u najstarije vreme podizane na grobovima mučenika. To nam je preporučio i sv. ap. Jovan Bogoslov, kada kaže: "Vidjeh pod oltarom duše pobijenih za riječ Božiju i za svjedočanstvo koje imahu (Otkrov. 6,9)". Možda je zato za crkvu najpovoljnije mesto Soko grad, gde je mučeno, ubijano i prodavano srpsko roblje u doba vladavine Turaka ovim krajevima (1521-1862) sve do predaje grada Srbima. Grad je srušen, mučilište je ostalo, na zemlji natopljenoj srpskom krvlju. Njegovo Preosveštenstvo Episkop šabačko-valjevski gospodin Lavrentije gradi crkvu-manastir.

U Srbiji postoji oko 130 parova beloglavih supova(Gips fulvus) i tri mesta gde su oni pronašli svoj dom, a to su kanjoni Uvca, Mileševke i Gornje Trešnjice u blizini Ljubovije. Pre samo nekoliko godina ova ptica je bila pred istrebljenjem. Zahvaljujući biolozima Instituta za biološka istraživanja „Siniša Stanković”, nesebičnim ljudima i Fondu za zaštitu ptica grabljivica, ovi lepotani su opstali u našim krajevima i jedina su vrsta lešinara koja živi u Srbiji.